२००२ साल ताका एलएलसी सर्वोत्कृष्टका कुरा - Naya Patrika
© 2017 Naya Prakasan Pvt. Ltd.
अपडेट

भारतले १९५० को नेपाल–भारत सन्धिअनुसार हाल चलिरहेको दोक्लाम विवादमा नेपालसँग समर्थन माग्न लागेको छ । प्रधानमन्त्री शेरबहादुर देउवासँग बिहीबार भारतीय समकक्षी नरेन्द्र मोदीले हैदरावाद हाउसमा हुने वान अन वान (एक्लाएक्लै)…
पूरा पढ्नुहोस् »

नेपाल पत्रकार महासङ्घमा गोविन्द आचार्य नेतृत्वको प्यानल निर्वाचित भएको छ । गोविन्द आचार्यले ७३२ मत प्राप्त गरेका छन् । उनका निकटतम प्रतिद्वन्द्वी तीर्थ कोइरालाले ६२७ मत प्राप्त गरे । आचार्य…
पूरा पढ्नुहोस् »

अभिनेता एवं निर्देशक रमेश बुढाथोकी विगत साढे तीन दशकदेखि कलाकारितामा अनवरत छन् । ०३७ सालदेखि आफ्नै लेखन, निर्देशन र अभिनयमा नाटक मञ्चन सुरु गरेका उनले त्यसपछि थुप्रै नाटक गरे ।…
पूरा पढ्नुहोस् »

धन कमाउने सपना पालेर विदेश गएका उनी रित्तो हात घर फर्किए । विदेशबाट फर्किएपछि के गर्ने भन्दै अलमलमा परेका उनलाई सैलुन व्यावसाय गर्ने सोच आयो बानपा—२ का २७ वर्षका राजन…
पूरा पढ्नुहोस् »

विश्व अर्थ – भारतीय अर्थतन्त्रमा पछिल्लो समय निकै शंकास्पद बनेको मुख्य विषय भनेको उत्पादन क्षेत्रको उत्पादकत्वको वास्तविक अवस्था हो । सन् २००८ मा विश्वव्यापी आर्थिक मन्दी आउनुभन्दा पहिले नै भारतमा…
पूरा पढ्नुहोस् »

अमेरिकी राष्ट्रपति डोनाल्ड ट्रम्पले अफगानिस्तानमा फेरि युद्ध गर्ने घोषणा गरेका छन् । यसअघि अफगानिस्तानमा रहेका सैनिकहरुको संख्यामा कटौती गर्ने आफ्नो घोषणा विपरित राष्ट्रपति ट्रम्पले कुनै पनि बेला युद्ध शुरु गर्ने चेतावनी…
पूरा पढ्नुहोस् »

माल्दिभ्समाथि सानदार जित हात पार्दै नेपाल साफ यू–१५ च्याम्पियनसिपको सेमिफाइनलमा प्रवेश गरेको छ । नेपालले सोमबार एन्फा कम्प्लेक्स सातदोबाटोमा भएको खेलमा माल्दिभ्सलाई ६–० को फराकिलो अन्तरले पराजित गरेर अन्तिम चारमा…
पूरा पढ्नुहोस् »

यतिखेर हामी संघीयता कार्यान्वयन र प्रशासनिक पुनः संरचनाको जटिल मोडमा छौँ । यस्तो अवस्थामा सबै पक्षले जिम्मेवारीपूर्वक काम गर्नुपर्छ । अझ राजनीतिक प्रणाली सञ्चालनको मुख्य अवयवका रूपमा रहेका राजनीतिक नेतृत्व…
पूरा पढ्नुहोस् »

राम तामाङ राजधानीको व्यस्त र भिडमभिड क्षेत्र असन, इन्द्रचोक, ज्याठा र भोटाहिटीवरपर ठेला चलाउँछन् । उनका दिनहरू ठेलामा सामान ओसारेरै बित्छन् । परिवार पाल्ने र आफ्नो पढाइ खर्च थेग्ने उनको…
पूरा पढ्नुहोस् »

ऊर्जा मन्त्रालय, विद्युत् विकास विभागले फेरि एकपटक झोलाम खोला राखेर हिँड्नेलाई ३५ दिनभित्र निर्माण प्रक्रिया अघि नबढाए कारबाही गर्ने बताएको छ । विद्युत् उत्पादन गर्छु, लगानी जुटाउँछु भनेर निर्माणका लागि…
पूरा पढ्नुहोस् »

नयाँ पत्रिकाको न्युजरुममा आज उद्योग वाणिज्य महासंघकी अध्यक्ष भवानी राणासँग अन्तरक्रिया हुँदैछ । मुलुकको विकासमा निजी क्षेत्रका योगदान कति भन्ने विषयमा अन्तरक्रिया केन्द्रित हुँदैछ । अन्तरक्रिया फेसबुक लाइभ हेर्न तलको लिंकमा…
पूरा पढ्नुहोस् »

महेश तिमल्सिना, काठमाडाैं   |   साउन २६, २०७४

जब बोर्ड फस्र्ट भएको थाहा पाएँ
मेरो जन्म विसं. १९८७ मा काठमाडौंको त्रिपुरेश्वरमा भएको थियो । मैले १५ वर्षकै उमेरमा एसएलसी उत्तीर्ण गरेको थिएँ । पढाइमा सानैदेखि अब्बल थिएँ । पढेका वा सुनेका कुनै पनि कुरा छिट्टै आत्मसात् गर्थेँ । मैले जुद्ध पब्लिक हाइस्कुलबाट प्रारम्भिक शिक्षा लिएको हुँ । २ कक्षामा राम्रो गरेकाले एकैचोटि ४ कक्षामा फड्काइयो । त्यहाँ मैले कक्षा ७ सम्म अध्ययन गरेँ । त्यसपछि ८ कक्षा पढ्नका लागि दरबार हाइस्कुलमा भर्ना भएँ । यही क्रममा दरबार हाइस्कुलबाटै २००२ सालमा एसएलसी परीक्षा दिएँ । नतिजा राम्रै आउँछ भन्ने लागेको थियो, तर एसएलसी टपर नै हुन्छु भन्नेचाहिँ लागेको थिएन । त्यसवेला अहिलेको जस्तो धेरैलाई एसएलसीको चासो पनि थिएन । म बोर्ड फस्र्ट भएँ भन्ने थाहा पाएपछि मलाई चिनेजानेका आफन्तले स्याबासी दिए । जसले गर्दा एसएलसीमा नेपाल टप हुँदा संसारै जितेजस्तो लागेको थियो । किनभने त्यो समयमा पढ्नेलेख्ने मानिस धेरै कम थिए । धेरैजसो मानिस जागिर खानका लागि पढ्थे । जुन समयमा एमए पास गरेका मानिसलाई खरदारको दर्जा दिइन्थ्यो ।

सरकारले २५ रुपैयाँ दियो
त्यो समयमा एसएलसीमा सर्वोत्कृष्ट हुनेलाई सरकारले छात्रवृत्ति दिन्थ्यो । सरकारले कक्षा ११ र १२ अध्ययन गर्नका लागि महिनामा २५ रुपैयाँ दिन्थ्यो । त्यो निकै ठूलो रकम थियो, हातमा पर्दा मेरो खुसीको सीमा रहेन । तर, खर्च गर्ने ठाउँ कतै थिएन । दुई–चार रुपैयाँ खर्च गरेर केही पुस्तक किन्थेँ ।
मैले एसएलसी दिने समयमा दरबार हाइस्कुलको प्रधानाध्यापक बोधविक्रम अधिकारी हुनुहुन्थ्यो । उहाँले मलाई कहिल्यै पनि अंग्रेजीमा ६० नम्बरभन्दा माथि दिनुभएन । तर, म एसएलसीमा ६२ प्रतिशत ल्याएर बोर्ड फस्र्ट भएको थिएँ । त्यसवेला धेरै खुसी लागेको थियो । त्यो समयमा शिक्षकहरूले पनि बुझाएर पढाउनुहुन्थ्यो । अहिलेका विद्यार्थी पास हुनका लागि पढ्छन् र शिक्षकले पनि पास गराउनका निम्ति पढाउँछन् । तर, त्यसवेलामा हामी कुनै पनि कुरा सिक्नका लागि पढ्थ्यौँ । वास्तवमा विद्यार्थीले केही सिक्न र जान्नका लागि पढ्नुपर्छ । त्यसवेलामा दरबार हाइस्कुलमा थोरै विद्यार्थी हुन्थे । जसमा पनि केटा मात्र । किनकि त्यसवेला छोरीलाई पढाउन हुँदैन भन्थे । उनीहरूको गोलीगाँठो देख्न पनि मुस्किल हुन्थ्यो, तर अहिलेका केटाकेटीमा निकै तडकभडक देखिन्छ । अहिलेका विद्यार्थी आफ्ना शिक्षकलाई केही पनि ठान्दैनन् । उतिवेला हामी आफ्नो गुरुलाई देख्नेबित्तिकै शिर झुकाउँथ्यौँ । त्यस्तै, धर्मसंस्कृतिलाई पनि सम्मान गर्ने परिपाटी थियो ।

अहिलेको शिक्षामा राजनीति घुसेको छ
मैले अध्ययन गर्ने समयमा नेपालमा राणाशासन थियो । तर, मलाई राजनीतितर्फ भने कहिल्यै पनि रुचि भएन । आइएस्सी अध्ययन गर्दासम्म त राजनीति भनेको के हो भन्ने पनि थाहा थिएन । २००७ सालको आन्दोलनका वेला म त्रिचन्द्र कलेजमा बिएस्सी पढ्दै थिएँ । त्यसवेलामा सबै साथी जिन्दावाद र मुर्दावादको नारा लगाउँदै आन्दोलनमा जान्थे । जसले गर्दा म कलेजमा एक्लै हुने हुनाले नबुझी नै आन्दोलनमा गएको थिएँ । यति हुँदाहुँदै पनि पहिलाको शिक्षामा गुणस्तर थियो, तर अहिलेको शिक्षामा गुणस्तर छैन । अहिले शिक्षामा राजनीति घुसेको छ ।

राजा महेन्द्रलाई बिन्तीपत्र लेखेँ
मलाई फिजिक्समा अनुसन्धान गर्ने धेरै मन थियो । मेरो काइँला काकाले पनि मलाई अध्ययनका लागि बर्लिन पठाउँछु भन्नुभएको थियो । तर, उहाँ पनि दुर्घटनामा परेर बित्नुभयो । त्यसपछि मेरो सपना सबै चकनाचुर भयो । मेरो दिदी–भिनाजु बेलायतमा हुनुहुन्थ्यो अनि मैले राजा महेन्द्रसमक्ष मलाई बेलायत पठाइदिनुस्, म उतै पढ्छु भनेर बिन्तीपत्र लेखेँ । त्यसवेला शारदाशमशेर शिक्षामन्त्री हुनुहुन्थ्यो । उहाँले पनि हुन्छ भन्नुभएको थियो । तर, त्यसको केही समयपछि मन्त्रिमण्डल परिवर्तन भयो । बेलायत जाने कुरा बीचमै रोकियो । यसैक्रममा मलाई २०१२ सालमा राजाले खाद्य विभागको प्रमुखमा नियुक्त गर्नुभयो । त्यसपछि मेरो सरकारी जागिरे जीवन सुरु भयो । यसैक्रममा ०१८ मा सिंहदरबार र ०३० मा राजदरबार गएँ । राजदरबारको प्रमुख सचिव भएँ । यसैक्रममा ०४८ मा मैले जागिरबाट अवकाश लिएँ । यसरी जागिर खान थालेपछि पढाइ बिएस्सीमै टुंगियो ।

प्रस्तुति: महेश तिमल्सिना  Mahesh Timalsina