विश्व हाँक्नेको यो बालापन - Naya Patrika
© 2017 Naya Prakasan Pvt. Ltd.

राजेश हमाल, अभिनेता प्रायः दसैँमा म देशबाहिर नै हुन्छु । दिदीबहिनी अमेरिकामा भएकाले यसपालि पनि उतै जाने योजना बनाएको छु । टीकाको दिन मेरो आमाको श्राद्ध पर्छ । त्यसैले म…
पूरा पढ्नुहोस् »

मेष स्वास्थ्य: खानपानका कारण केही पेटको समस्याले सताउनेछ । शरीरमा आलस्यताले सताउला । पिरो एवं चिल्लो पदार्थ खानपानमा कम गरे उपयोगी रहला । रोजगारी: बाधा अड्चनका बीच वैदेशिक रोजगारीका काम…
पूरा पढ्नुहोस् »

काठमाडौं उपत्यकामा दसैँका लागि खसी, बोका र च्याङ्ग्रा आयात तिब्र भएको छ । व्यवसायीले कलंकीमा खसी बजार नै संचालन गरेका छन् । त्यहाँ खसी, बोका खरिद गर्ने र बिक्री गर्नेको…
पूरा पढ्नुहोस् »

लक्ष्मी काफ्ले/नयाँ पत्रिका झापामा यस सिजनको पहिलो गोल्डकप शिवसताक्षी नगरपालिकाको दुधेमा सुरु भएको छ । दूधे युथ क्लबले आयोजना गरेको पहिलो संस्करणको दुधे गोल्डकप बुधबारबाट सुरु भएको हो । विजया…
पूरा पढ्नुहोस् »

कांग्रेस सभापति शेरबहादुर देउवा प्रधानमन्त्री छन् । संसद्को सबैभन्दा ठूलो दलको सभापति भएपछि संसदीय गणित मिलाएर उनी प्रधानमन्त्री हुनु स्वाभाविक पनि हो । संसदीय या उदारवादी लोकतन्त्र पनि अरू अर्धलोकतन्त्र…
पूरा पढ्नुहोस् »

पछिल्लो अभ्युदयको वर्ष २००७ लाई मानिएको छ । त्यो वर्ष सैनिक सामन्तवादको नेतृत्व गरिरहेको राणाशाहीतन्त्र समाप्त भएको थियो । त्यसपछि २०१५ मा पहिलो आमनिर्वाचन, जनप्रतिनिधिको रूपमा सर्वसाधारणबाट प्रधानमन्त्रीको बहाल भयो…
पूरा पढ्नुहोस् »

जम्मा २९ दिन पदावधि रहेका प्रतिनिधिसभा संसद्का सदस्य जानुअघि फेरि अर्को कर्तुतमा सामेल भएका छन् । यसपटक उनीहरूले निर्वाचनलाई सीधै प्रभावित गर्ने गरी सरकारले व्यवस्था गरेको सांसद विकास कोषबाट ५०…
पूरा पढ्नुहोस् »

नयाँ पत्रिकाको न्युजरुममा आज उद्योग वाणिज्य महासंघकी अध्यक्ष भवानी राणासँग अन्तरक्रिया हुँदैछ । मुलुकको विकासमा निजी क्षेत्रका योगदान कति भन्ने विषयमा अन्तरक्रिया केन्द्रित हुँदैछ । अन्तरक्रिया फेसबुक लाइभ हेर्न तलको लिंकमा…
पूरा पढ्नुहोस् »

डेभिड ब्रुक्स   |   जेठ ०५, २०७४

डोनाल्ड ट्रम्पका फरक–फरक बान्की छन् । उनी कहिले उदाउँदै गरेका तानाशाहजस्ता, कहिले भ्रष्ट अमेरिकी पूर्वराष्ट्रपति निक्सनजस्ता, कहिले भीडलाई उराल्ने लोकप्रियतावादीजस्ता, अनि कहिले ठूला व्यापारिक कर्पोरेटवादी लाग्थे ।

ह्वाइट हाउस प्रवेश गरेपछि ट्रम्पले शृङ्खलाबद्ध रूपमा लामा अन्तर्वार्ता दिएका छन् । तिनको लिपिलाई अध्ययन गर्दा के कुरा प्रस्ट हुन्छ भने आधारभूत रूपमा ट्रम्प माथि उल्लिखित केही पनि होइनन् ।

खास कुरो के हो भने ट्रम्पमा बालापन अझै गएको छैन । धेरैजसो सबभन्दा परिपक्व वयस्कहरू २५ वर्ष पुगेपछि खासगरी तीनवटा कुरामा अभ्यस्त भइसक्छन् । तर, ट्रम्पले ती कुनै पनि कुरामा सिद्धहस्तता हासिल गरेका छैनन् । अपरिपक्वता उनको राष्ट्रपतिकालको मूल पहिचान र आत्मनियन्त्रणको अभाव उनको प्रवृत्ति बनेको छ ।

पहिलो, धेरैजसो वयस्कले स्थिर भएर बस्न सिकिसकेका हुन्छन् । तर, ट्रम्प मानसिक रूपमा ७ वर्षे बच्चाजस्तै छन्, जो चकचक गर्दै कक्षाकोठामा यताउता कुद्छ । ती अन्तर्वार्तामा ट्रम्पका कुनै जवाफ दुई सय शब्दभन्दा लामा छैनन् र त्यसबीच उनी चार वा पाँच शीर्षकमा कुरा गरिभ्याउँछन् र अन्त्यमा प्रेस उनीविरुद्ध कति पक्षपाती भएर पेस भएको छ भनी विषयवस्तुको बिट मार्छन् ।

विषयमा ध्यानकेन्द्रित गर्न सक्ने क्षमताको अभावले गर्दा उनलाई कुनै पनि कुरा सिक्न र तथ्यबारे पारंगत हुन निकै कठिन भएको छ । उनलाई आफ्नै नीतिबारे राम्ररी थाहा छैन र उनका कुरा एकअर्कामा बाझिन्छन् । आफ्नै मुख उनको काबुमा छैन । जस्तो कि उनका सहयोगीले कुनै खास तयारी गर्न नभ्याउँदै उनी एकाएक कर सुधारको बाचा गर्छन् ।

दोस्रो, कानुनी रूपमा मद्यपान गर्न पाउने उमेर टेक्दासम्म मानिसलाई आफ्नो स्वत्वका बारेमा केही हदसम्म यकिन बोध भइसकेको हुन्छ । उनीहरूले अफ्ना सबल र दुर्बल पक्षको मापन गर्ने केही व्यक्तिगत मानक बनाइसकेका हुन्छन् । तर, ट्रम्पलाई आफ्नै स्वत्वलाई कायम गर्न बारम्बार अरूको अनुमोदन चाहिन्छ । त्यसकारण उनी निरन्तर र व्यग्र रूपमा आफ्नाबारे काल्पनिक कथा सुनाइरहन्छन् । यसो गरेर ट्रम्पले अरूलाई मात्रै झुक्याइरहेका छैनन्, आफैँलाई समेत ढाँटेका छन्, जसले गर्दा उनलाई क्षणिक आत्मरति प्राप्त हुन्छ ।

उनी निरन्तर रूपमा ‘डनिङ–क्रुगर इफेक्ट’ ले ग्रस्त छन् । त्यो भनेको के भने अक्षम व्यक्ति आफ्नै अक्षमतासमेत थाहा पाउन अक्षम हुन्छ । चुनावका वेला हिलारी क्लिन्टनको इमेलसम्बन्धी लापरबाहीमाथि छानबिन गर्ने एफबिआईका निर्देशक जेम्स कोमीलाई हटाउँदा सबैले हाईहाई गर्लान् भन्ने ट्रम्पको आशा थियो । त्यसपछि प्रेसले उनलाई सकारात्मक रूपमा प्रस्तुत गर्ला भन्ने उनले ठानेका थिए । तर, उनी निरन्तर रूपमा चक्मा खाइरहेका छन् । वास्तविक परिणाम उनले सोचेअनुरूप भएको छैन ।

तेस्रो, वयस्क भइसक्दा धेरैजसो मानिस अरूले कसरी सोचिरहेका छन् भन्ने मेसो पाउने भइसक्छन् । उदाहरणका लागि, अरूले अप्रिय नठानून् भनेर कसरी कृत्रिम रूपमै भए पनि नम्र हुनुपर्छ भन्ने वयस्कलाई थाहा हुन्छ ।

तर, दिमागी विकाससम्बन्धी उक्त सिद्धान्त ट्रम्पका हकमा अझैसम्म लागू नभएजस्तो प्रतीत हुन्छ । परिणामस्वरूप उनी उदेकलाग्दो हिसाबले पारदर्शी छन् । मानिसहरूले आफूलाई माया गरून् भन्ने चाहन्छन् त्यसैले उनी अन्तर्वार्ताहरूमा मानिसले उनलाई माया गर्छन् भनेर बारम्बार दोहोर्याउँछन् । ट्रम्पको शब्दमा भन्नुपर्दा, हरेक बैठकका लागि १५ मिनेट छुट्याइएको हुन्छ तर पाहुनाले उनलाई अति मनपराउने हुनाले ती भेटघाट दुई घन्टासम्म लम्बिन्छन् ।

ठीक यहीँनिर ट्रम्पले रुसी पाहुनाहरूसित गोप्य सूचना चुहाएको प्रसंग आउँछ । हामीलाई अद्यापि थाहा भएसम्म उनले यस्तो गल्ती गर्नाको कारण उनी रुसी एजेन्ट भएकाले होइन । उनमा गलत मनसाय भएर पनि होइन । यसो भएको उनमा रहेको दिमागी ढिलापनका कारण हो । भावोत्तेजना नियन्त्रणमा रहेको अभाव हो । र, सबैभन्दा महत्वपूर्ण कुरा उनी व्यग्र रूपमा प्रशंसकहरूको स्वीकृति खोज्ने सातवर्षे बालक भएकाले यस्तो भएको हो ।

उपर्युक्त परिघटनाले ट्रम्प कति भयानक रूपमा रित्तो छन् भन्ने देखाउँछ । र, त्यो रित्तोपनबाट असावधानी निःसृत भएको छ । त्यसबाट देश नै जोखिममा परेको छ ।

न्युयोर्क टाइम्सबाट
(ब्रुक्स अमेरिकाको यल विश्वविद्यालयमा प्राध्यापनरत छन्)