दृष्टिकोण : रञ्जु दर्शनाको इस्टकोट - Naya Patrika
© 2017 Naya Prakasan Pvt. Ltd.

अस्वस्थ भई अस्पताल भर्ना भएका बुवा पूर्वराजा ज्ञानेन्द्र शाह निवास फर्किने क्रममा उनलाई लिन पूर्वयुवराज पारस नर्भिक इन्टरनेशनल हस्पिटल पुगेका थिए । सार्वजनिक जीवनमा त्यति नदेखिने पारस लामो कपालमा देखा…
पूरा पढ्नुहोस् »

अभिनेत्री सन्नी लियोन आमा बनेकी छिन् । सन्नी र डेनियल वेबरको जीवनमा एक बच्चीको आगमन भएको हो । केही दिनअघि मात्रै सन्नीले आमा बन्ने इच्छा सार्वजनिक गरेकी थिइन् । उनमा…
पूरा पढ्नुहोस् »

पहिला पनि चुँडिएको हात सफलतापूर्वक जोडेको बिर्तामोडस्थित बी एन्ड सी हस्पिटलले छिनेको खुट्टासमेत जोडेको छ । कन्काई नगरपालिकाका ५३ वर्षीय गोपाल विष्टको छिनेको खुट्टा जोडिएको हो । विष्ट गत असार…
पूरा पढ्नुहोस् »

  आधुनिकीकरण र मानिसको क्रयशक्ति बढेसँगै भोजभतेर गर्नेको संख्या पनि बढ्दै गएको छ । कुनै समय सामान्य पूजा गरेर मनाइने जन्मदिन अहिले ठूला भोजभतेरले ओगट्न थालेको छ । व्यावसायिक मात्र…
पूरा पढ्नुहोस् »

भारतीय विदेशमन्त्री सुष्मा स्वराजले देशको रक्षा गर्न भारत हतियारले पूर्ण रूपमा सुसज्जित रहेको बताएकी छिन् । भारत, चीन र भुटानको सीमा डोकलाममा तनाव बढिरहेकै वेला विदेशमन्त्री स्वराजको सो भनाइ आएको…
पूरा पढ्नुहोस् »

चार वर्षको सम्झौता बाँकी रहेकाले ब्राजिलियन स्ट्राइकर नेमार बिक्रीमा नराखेको बार्सिलोनाका अध्यक्ष जोसेपले स्पष्ट पारे पेरिस सेन्ट जर्मन (पिएसजी)को कीर्तिमानी प्रस्ताव नकार्दै बार्सिलोनाले ब्राजिलियन स्ट्राइकर नेमारलाई प्रशिक्षणमा समावेश गरेको छ…
पूरा पढ्नुहोस् »

जीवनका आखिरी दशक (सन् १८७३–१८८३)मा कार्ल माक्र्स आर्थिक दृष्टिले निश्चिन्त भएका थिए । लन्डन प्रवासका प्रारम्भिक वर्षका दारुण दारिद्रय रहेको थिएन । पिताको देहान्तपछि फ्रेडरिक एंगेल्स फुक्का भएर माक्र्स र…
पूरा पढ्नुहोस् »

नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी (नेकपा)का संस्थापक महासचिव हुन्, पुष्पलाल श्रेष्ठ । उनको निधन भएको ३९ वर्ष पूरा भइसकेको छ । अन्तर्राष्ट्रिय कम्युनिस्ट घोषणापत्रलाई नेपाली भाषामा अनुवाद गर्दै पार्टी सञ्चालनसम्बन्धी नीति र…
पूरा पढ्नुहोस् »

५५ वर्ष पहिले सीमायुद्ध लडेका हाम्रा दुई छिमेकी देश चीन र भारत फेरि एकपटक आमने–सामने उभिएका छन् । भारत, भुटान र चीनको सीमानजिक चीन र भुटानबीच रहेको विवादित भूमिमा चिनियाँ…
पूरा पढ्नुहोस् »

नयाँ पत्रिकाको न्युजरुममा अहिले सामाजिक अभियन्ता महावीर पुन उपस्थित छन् । उनीसँग उनको अभियान र नेपालमा प्रविधिको विकासका विषयमा अन्तरक्रिया भइरहेको छ । महावीर पुनसँगको अविस्मरणीय अन्तरक्रिया प्रत्यक्ष हेर्नका लागि…
पूरा पढ्नुहोस् »

कृष्णज्वाला देवकोटा   |   जेठ ०५, २०७४

फरक मत –

सुरुमा एउटा सत्य घटना । एक जना नेताले उच्चपदस्थ एक कर्मचारीसँग पार्टीका लागि मत मागे । उनले जवाफ दिए, ‘मेरो त भइहाल्छ हजुर, तर बुढी र छोरीचाहिँ रञ्जु भन्ने एउटी केटीको चुनाव चिह्न सोध्दै थिए । अहिलेसम्म त थाहा पाएका छैनन् तर चुनावसम्म खोजिहाल्छन् होला।’

परिणामले देखायो, त्यतिवेला अरू धेरै घरमा पनि ‘एउटी केटी’ को चुनाव चिह्न खोजी भइरहेको थियो । ०१५ सालको संसदीय निर्वाचनमा परिणामसँग आश्वस्त नभएर गणेशमान सिंह मतगणना सुरु हुनुअघि नै बनेपा गएर बसेका थिए । झिनो अन्तरले नै सही, विजयी घोषणा भइसकेपछि मात्र उनी काठमाडौं फर्किए र बिजय जुलुसमा गर्जिए, ‘मुलाहरू, पहिले गणेशमानको स्वागत गर्नचाहिँ हजारौँ हजार आउने, अहिले चुनावमा चाहिँ यति थोरै मतले मात्र जिताउने ?’ ०४६ को जनआन्दोलनका यी सुप्रिम कमान्डरले ०४८ सालको संसदीय निर्वाचनमा श्रीमती र छोराको पराजयपछि त काठमाडौंका जनतालाई सार्वजनिक रूपमै ‘भेडा’ भनिदिए ।

गणेशमान प्रकरणले भन्छ, काठमाडौंवासी अहिलेदेखि होइन, उहिलेदेखि नै गज्जब छन् । यहाँबाट जित्नेहरूको सूची जति नाटकीय छ, हार्नेहरूको सूची त्योभन्दा नाटकीय छ । ०४६ को जनआन्दोलनपछि संक्रमणकालको सबैभन्दा कुशल व्यवस्थापन गर्ने कृष्णप्रसाद भट्टराईलाई काठमाडौंले हराइदियो । नेकपा (एमाले) तत्कालीन महासचिव र त्यतिखेर प्रधानमन्त्रीका प्रबल दाबेदार मानिएका माधव नेपाल माओवादी सुप्रिमो पुष्पकमल दाहालसम्मलाई काठमाडौंले पराजित गर्यो । यी परिणामले भन्छन्, ठूलो गर्धन समाउन काठमाडौंका हात चिलाइरहन्छन् । आखिर काठमाडौंवासी सधैँ सत्ताको भुइँतलामा बस्छन् । सत्ताको सबैभन्दा धेरै उपभोग गर्छन् र अचम्मसँग सत्तालाई सबैभन्दा बढी उपहास गर्छन् । यो रमाइलोका लागि होला कि हस्तक्षेपका लागि होला ?

काठमाडौंको मतदाता रहस्यमय छ । उसको उम्मेदवारले उसलाई चिन्दैन । पञ्चायतको उत्तराद्र्धमा काठमाडौंमा नानीमैया दाहाल उदाइन् । उनी आफ्ना मतदाता चिन्दैनथिन् । उनी दोस्रोपटक कहिल्यै दृश्यमा आइनन् । ०६४ को संविधानसभा निर्वाचनमा माओवादीले र ०७० को दोस्रो संविधानसभामा कमल थापाले पनि आफ्ना मतदाता चिन्दैनथे । तर, तिनले काठमाडौं अब आफ्नो भएको भ्रम पाले । ०७० मा माओवादी हार्यो र तीन वर्षअघि पूरै काठमाडौं चरेको कमल थापाको गाई तीन वर्षपछि पुच्छरसम्म नदेखिने गरी बाग्मतीमा विलायो ।

यसपटकको चुनावमा रञ्जु दर्शनाको इस्टकोट काठमाडौंलाई अलिकति छोटो होलाजस्तो छ । हरेकपटक नयाँ पात्र रच्ने र एकपटक शिरमा राखेर अर्कोपटक धुलोमा फालिदिने बानी लागेको काठमाडौंले रञ्जुलाई सम्झिराख्ला कि बिर्सेला ? रञ्जुसँग त उमेर छ तर काठमाडौंसँग धैर्य होला कि नहोला ?

घरिघरि लाग्छ, काठमाडौंवासीले हरेक निर्वाचनमा प्रतीकमा आफ्नो असन्तोष जनाउँछन् । घरिघरि लाग्छ, काठमाडौंवासी हरेक निर्वाचनलाई ठट्टा ठान्छन् । समाजशास्त्रीले भनिदिन पर्यो, काठमाडौंको यो चरित्र शिक्षित र सम्पन्न समाजले सत्तामाथि गरेको सचेत प्रतीकात्मक हस्तक्षेप हो कि अघाएको समाजले लोकतन्त्रमाथि हरेकपटक गरिरहेको ठट्टा ? काठमाडौंले सधैँ देखाइरहने यो नाटकीयताका पछाडि विवेक हाबी छ कि सनक र मनोरञ्जन ?